老子化胡經 Laozi Huahu jing - Schrift over Laozi's bekering van de barbaren

老子化胡經 Laozi Huahu jing - Schrift over Laozi's bekering van de barbaren


Engelse titel: Scripture of Laozi Converting the Barbarians

Volledige titel: Laozi xisheng huahu jing - Scripture of Laozi’s Western Ascension and Conversion of the Barbarians.
Ook: 太上靈寶老子化胡妙經 Taishang lingbao Laozi huahu miaojing - Wondrous Scripture on Laozi’s Conversion of the Barbarians from the Great High Numinous Treasure.

Datering: 4e, 6e en 8e eeuw.

De Laozi huahujing is een Chinees schrift, waarvan alleen de eerste en de tiende rol bewaard zijn gebleven. De fragmenten van de tekst werden ontdekt in de Centraal-Aziatische grot van Dunhuang door de Franse sinoloog Paul Pelliot.

Men weet dat een tekst met de naam Laozi huahu jing is geschreven door de daoïstische priester Wang Fu (derde eeuw n.Chr.) in de Westelijke Jin-dynastie. Deze tekst is verloren gegaan. Latere edities van de tekst uit de zesde eeuw en achtste eeuw zijn gedeeltelijk bewaard gebleven in Dunhuang.

De Laozi huahu jing werd geschreven om de theorie te ondersteunen dat Lao Zi naar het Westen reisde om daar de barbaren (is alles wat niet Chinees is) te bekeren. De vroegste sporen van deze bekering van de barbaren kunnen worden gevonden in Xiang Kai’s gedenkteken uit het jaar 166 n.Chr. (zie Laozi Ming). Hier vermeldt hij dat ‘sommige mensen zeggen dat Lao Zi naar het gebied van de barbaren is gegaan en daar de Boeddha is geworden’ (Zürcher 1959, p291)

De daoïstische canon (Daozang) bevat een verwante tekst die op soortgelijke wijze Lao Zi's identiteit als Sakyamuni (Boeddha) poneert: de Santian neijie jing. ("Innerlijke verklaringen van de drie hemelen"). Hierin wordt uitgelegd hoe Lao Zi in de negende eeuw voor Christus naar Kasjmir vertrok, waar hij zowel de koning als zijn onderdanen bekeerde tot het daoïsme. Na dit succes ging hij verder naar India, waar hij vervolgens herboren werd als Sakyamuni (Boeddha). Hiermee wordt dus gesteld dat het boeddhisme niets meer is dan daoïsme in een vreemde en eenvoudiger gedaante.

Geleidelijk aan groeide de tekst, totdat deze halverwege de Tang-dynastie – ondanks verbodsbepalingen in 668 en 705 – was uitgegroeid tot tien of elf hoofdstukken.
Er zijn vandaag de dag drie versies van de tekst bekend: een uit de vierde eeuw, die verloren is gegaan; de tweede van de zesde eeuw en de derde uit de achtste eeuw, gedeeltelijk bewaard gebleven in Dunhuang.

De Huahu jing kwam opnieuw op de voorgrond tijdens de debatten onder boeddhisten en taoïsten onder de Yuan dynastie (1271–1368). Uit die tijd, gepubliceerd in de Ming, stamt een tekst over de 81 transformaties van Lao Zi. Deze tekst bestaat uit illustraties met korte tekstuele toelichtingen. Verschillende van deze beschrijvingen zijn rijkelijk gebaseerd op boeddhistische bronnen. Zie de pagina Laojun in 81 geïllustreerde transformaties.

De hoofdstukken 1 (S.1857), 2, 8 en 10 (S. 2081) zijn overgeleverd.
Hoofdstuk 1 van Hua jing bevat de klassieke Lao Zi-hagiografie (vertaald in Kohn 1993 p 71-80) ; hoofdstuk 2 behandelt demonologische en theoretische problemen van de religie. In hoofdstuk 8 ontmoet Lao Zi een geïnteresseerde maar enigszins onwillige barbaarse koning met wie hij een lange scholastische discussie voert over de kwestie van goed bestuur in harmonie met de Dao.
Hoofdstuk 10 beschrijft de heldendaden van Lao Zi, inclusief zijn optredens, omzwervingen en de bekering.

Het Dunhuang-fragment van de tekst (S.2081) is grotendeels kosmologisch en concentreert zich op transformaties van Lao Zi. De Lingbao-versie (vertaald in Seidel 1984) verbindt kosmologie met de bekering in de stijl van een boeddhistische sūtra, en introduceert passages met ‘de hemelse waardige zei’. Het Dunhuang fragment komt overeen met hoofdstuk 10. Het fragment is bekend onder de naam Taishang lingbao laozi huahu miaojing.

Bronnen: Robert E. Buswell Jr. 2014 in The Princeton Dictionary of Buddhism p467; Kohn 2008 p196.

Literatuur en vertalingen

Toelichting bij de literatuur

Er zijn enkele dubieuze 'vertalingen' in omloop. Hua Ching Ni claimt - als ik het goed begrijp- over een volledige versie te beschikken die via mondelinge overlevering tot hem is gekomen: " Few, if any, complete and accurate copies of it exist today. it is only through the oral transmission of its teachings, generation after generation, by highly developed individuals that Lao Tzu's teachings have been preserved." (p107) De vertaling is volgens de auteur meer dan een vertaling "it is an elucidation drawing upon my decades of spiritual cultivation and training in this tradition" (p107).

Enige wetenschappelijke pretentie heeft deze 'vertaling' dus niet en kun je de brontekst meer dan twijfelachtig te noemen.

- Hua Ching Ni (1979) The complete works of Lao Tzu : Tao teh ching and Hua hu ching, online. De vertaling volgens de auteur meer dan een vertaling "it is an elucidation drawing upon my decades of spiritual cultivation and training in this tradition" (p107). Enige wetenschappelijke pretentie heeft deze 'vertaling' dus niet. Wellicht geeft het enig beeld van de inhoud van de tekst.

Brian Browne Walker heeft op basis van bovengenoemd werk een nieuwe vertaling gemaakt:
- Brian Browne Walker (1992, 2011) Hua hu Ching: The Unknown Teachings of Lao Tzu. "My work here is largely based upon his [Nu Hua-Ching] teaching" (2011 kindle, introduction).

Hieronder kunt u een selectie maken van de verschillende publicatievormen en de taal. Ik beperk me tot vier taalgebieden (Nederlands, Engels, Frans en Duits). De meeste literatuur is overigens engelstalig. U kunt bij teksttype ook apart de vertalingen selecteren en U kunt desgewenst ook een specifieke auteur zoeken.

Boeken 1 tot 4 van de 4

Kohn, Livia (1993). The Taoist experience: An Anthology. *
ISBN10: 0791415791
Ook online.

Meer informatie...

--- (1989). Die emigration des Laozi: Mythologische entwicklungen vom 2, bis 6 Jahrhundert. Monumenta Serica, 38, 49-68. *

Meer informatie...

Seidel, Anna (1984). Le sutra merveilleux du Ling-pao supreme, traitant de Lao tseu qui convertit les barbares.
In Contributions aux etudes du Touen-houang, edited by Michel Soymié, vol. 3: 305-52. Geneva: Ecole Française d’Extrême- Orient, 1984.

Si, Jiamin (2023). On the Origin of 'Laozi Converting the Barbarians': A Historical Background Analysis. *
Ook online.

Boeken 1 tot 4 van de 4